انقلاب یا تروریسم

اعتراف رسانه‌های غربی درباره انقلاب ۵۷

در سال ۱۹۷۹، مجله تایم درباره رهبری انقلاب ایران نوشت:

«خمینی ارتش نداشت؛ سلاح واقعی او نوار کاست بود و پیام‌هایش را از طریق شبکه‌ای از مساجد منتشر می‌کرد.»

این توصیف، حتی از سوی رسانه‌های غربی، بر ماهیت مردمی و غیرمسلحانه انقلاب تأکید داشت. ابزار اصلی آن، ارتباط فکری، شبکه اجتماعی مساجد و بسیج افکار عمومی بود.

در مقابل، درباره حوادث ۱۴۰۴، در برخی روایت‌ها از حمایت رسانه‌ای شبکه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور، برخی دولت‌های منطقه و پوشش گسترده رسانه‌های غربی سخن گفته شده است. همین تفاوت در روایت حمایت‌ها، یکی از محورهای اصلی تمایز میان دو رویداد معرفی می‌شود.